Witamy na naszym weselu

Trochę o nas

Niektóre historie zaczynają się od wielkich słów. Nasza zaczęła się od spojrzenia.


W liceum, podczas próby poloneza, w tłumie odświętnych kroków i liczenia „raz, dwa, trzy” wypatrzyłem Ją. Jeszcze nic nie było nazwane, nic nie było pewne — oprócz tego, że od tamtej chwili parkiet już nigdy nie był tylko parkietem. Było to jedno z tych pierwszych zauważeń, które nie robią hałasu, ale zostają na długo.


Potem była studniówka. Wieczór, który miał być tylko balem, stał się czymś więcej. Nieśmiałe podchody, kilka spojrzeń za długo, kilka myśli za odważnych. I właśnie tam, między muzyką a rozmową, poznaliśmy się naprawdę. To wtedy zaczęła się nasza historia — jeszcze bez planu, bez mapy, ale z wyraźnym kierunkiem.


Pierwsza randka? Tego się nie zapomina. Jechałem na nią absolutnie przekonany, że wiem, dokąd zmierzam. Tak pewny siebie, że… zabłądziłem. Zamiast pod dom, wjechałem w las. Ciemno, cicho, droga jak z filmu, a ja w nieszczęsnym Golfie, zastanawiający się, czy to na pewno najlepszy sposób, by zrobić dobre pierwsze wrażenie. Okazało się, że idealne historie nie potrzebują idealnych początków.


Bo od tamtego momentu wszystko zaczęło układać się dokładnie tak, jak powinno. Z drobnych przypadków, nieidealnych tras i zwykłych chwil powstało coś prawdziwego. Coś, co zaczęło się od jednego spojrzenia na próbie poloneza i trwa do dziś — już bez błądzenia, ale z tą samą ciekawością drogi.